Επέκταση τού ηχοχώρου | Φίλιππος Δάγκας

RSS-άρθρο

Γιά τόν μελλοντικό σχεδιασμό τού Heavy Metal

Εισαγωγή

Ή επέκταση τού ηχοχώρου είναι μέσω τής χρήσης τών ηχοχρωμάτων δυνατόν. Πρό­κειται γιά «οραματικούς χώρους». Δηλαδή, γιά τήν δυνατότητα νά επιτυγχάνονται ηχη­τικοί χώροι μέσω τής επίδρασης τού ήχου. Όμως, ή διατήρηση τής ταυτότητας τού ήχου είναι υψίστης σημασίας.

 

Συνεισφορά

Ό χώρος είναι ένα μέρος τής κάθε μουσικής. Καί ή «φυσική» προέκταση ενός μουσικού οργάνου. Επιπλέον, επηρεάζει τίς εντυπώσεις τού ακροατή. Σέ σχέση μέ τόν πραγματικό ήχο. Όχι μόνο λόγω τών διαφορετικών θέσεων τών οργάνων στό χώρο. Αλλά καί λόγω τής διαφορετικής ακουστικής παρουσίας τους. Δηλαδή, μερικά όργανα ακούγονται πιό έντονα από κάποια άλλα. Λόγω τού ηχητικού φάσματος τους.

Επιπλέον, είναι καί ή ακουστική δομή τών εκδηλώσεων σημαντική. Αυτό σημαίνει ότι, από τόν συνθέτη σημαντικά αντικείμενα, πρέπει ανάλογα νά ενορχηστρωθούν. Δηλαδή, μέσα από τήν επιλογή τού όργανου, τής έντασης, τής τονικής περιοχής κλπ. νά λαμβάνονται ιδιαίτερα υπ΄ όψιν.

Αυτές οί δυνατότητες μπορούν νά εφαρμοστούν ανεπιφύλακτα. Ώστε κυριολεκτικά νά μήν υπάρχει τίποτα πιά. Μέ άλλα λόγια σημαίνει αυτό, τήν αποκήρυξη νέων ιδεών. Όμως, αρνούνται τήν φυσική τάση τού ανθρώπου γιά αλλαγή.

Λοιπόν, προκαταλήψεις καί απόψεις στή μουσική είναι στενά συνδεδεμένες μέ τήν ιστορική αλλαγή. εννούμε τήν αλλαγή τών οργάνων γιά τήν πρακτική εφαρμογή. Καί σέ αυτή τήν αλλαγή δημιουργούνται συστήματα, ταξινομήσεις καί όροι. Αλλά καί „ηχοχώροι“ καί υπο τή χρήση τών οργάνων γίνονται ακουστοί.

 

Συμπέρασμα

Μία „μουσική ταυτότητα“ πρέπει νά βρίσκεται στό ίδιο ύψος μέ τό πνεύμα τού χρόνου. Αλλοιώς είναι καταδικασμένη νά απομονωθεί εντός τών ορίων τού ηχητικού χώρου. Συνεπώς, τό γεγονός αυτό θά έχει τήν καταστροφή τής „ταυτότητας“ ώς αποτέλεσμα. Από τήν άλλη πλευρά, ή επέκταση τού ηχητικού χώρου διατρέχει τόν κίνδυνο νά γίνει „άδειο κέλυφος“. Καί αυτή είναι ή πρόκληση τής επέκτασης τού ηχητικού χώρου. Επέκταση τού χώρου χωρίς νά αγγίζει τόν πυρήνα τής ηχητικής ταυτότητας.