Μικρό ταμπούρο - Ιστορική εξέλιξη | Φίλιππος Δάγκας

Ιστορική εξέλιξη τού Μικρού ταμπουριού

Οδηγήστε το ποντίκι πάνω από την εικόνα και κάντε κλικ για μεγέθυνση

Κιόλας τον 13ο αιώνα ήταν το Μικρό ταμπούρο στη δυτκή Ευρώπη γνωστό. Ως συνοδευτικό όργανο, τού λεγόμενου «Galoubet», στα ελληνικά «Χερί αυλός». Ένα μικρό φλάουτο με ράμφο και 2 ή 3 οπές.

Ό παίκτης κρατούσε το κάτω από το βραχίονα του. Και με το αριστερό του χέρι έπαιζε το φλάουτο. Ενώ με το δεξί του χέρι χτυπούσε το Ταμπούρο με ένα σφυρί. Κατα το τέλος τού μεσαἰωνα κατασκευάστηκε το Ταμπούρο πιο μεγάλο και πιο ισχυρό.

με πλάτη από ορεί­χαλκο και μειωμένο ύψος. Τον 19ο αιώνα εμφανίστηκε με επιπλέον μείωση τού ύψους το . Με την ανάπτυξη τής σημερινής μορφής του, ανατέθηκε στην συμφωνική ορχήστρα.

Ή σημερινή μορφή του, συμπεριλαμβάνει τήν πλάτη, τις χορδές και την χορδατούρα. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως στις μεγάλες όπερες για να επιτευχθούν ρεαλιστικά εφέ. Και επί το πλείστον πολεμικά εφέ. Για παράδειγμα στην όπερα "Ουγενότοι" (1836) τού . Και στην όπερα „Ριέντσι“ (1842) τού . Επίσης, και ό χρησιμοποίησε το Μικρό ταμπούρο. Ήδη στα πρώτα του έργα με μεγάλη ευαισθησία και μεγάλη επίδραση.

Από τότε ανήκει το Μικρό ταμπούρο στα κύρια κρουστα όργανα τής ορχήστρας. Και όχι μόνο για την εκτέλεση των εφέ πού περιγράφονται παραπάνω. Αλλά κυρίως ως ρυθμικό όργανο, και τέτοιο για την ενίσχυση τού ήχου.

Το Μικρό ταμπούρο
Ηχητικό παράδειγμα Μικρού ταμπουριού
[Μουσική του Μαουρίς Ραβέλ]
Μέγεθος αρχείου: 174 Kb
Χροιά στην έντεχνη μουσική (Μικρό ταμπούρο)
Συνθετης Εργο Ειδος μουσικής
Ίγκορ Στραβίνσκι Ή ιστορία τού φαντάρου Ορχηστρική μουσική
Ρίχαρντ Βάγκνερ Ριέντσι Όπερα
Ζώρζ Μπιζέ Κάρμεν Όπερα
Τζιάκομο Πουτσίνι Τουραντό Όπερα
Ρίχαρντ Στράους Σαλώμη Όπερα
Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ Ό Χρυσός Πετεινός Όπερα
Μπέλα Μπάρτοκ Ό θαυμάσιος μανταρίν Μπαλέτο
Πάουλ Χιντεμίτ Μουσική δωματίου Nο 1, op. 24a, Μουσική δωματίου