Χαρακτηριστικά ηχοχρώματα - Βιολοντσέλο - Φίλιππος Δάγκας

Βιολοντσέλο - Τονικές περιοχές

Ενεργοποιήστε την εικόνα “Τονικές περιοχές του Βιολοντσέλου„ για μεγέθυνση.

Το Βιολοντσέλο - Χαρακτηριστικά ηχοχρώματα - Μικρή οθόνη

Το Βιολοντσέλο είναι ό ομοιογενής συνερ­γάτης τού Βιολιού . Στη βαθύφωνη και μεσό­φωνη τονική περιοχή τής ορχήστρας. μπορεί να συγκριθεί με τη θηλυκή φωνή, και τού Βιολοντσέλου με την αντρική.

είναι ολοκληρωμένο. Κυμαίνεται από την τραγική σοβαρότητα στις χαμηλό­τερες τονικές περιοχές μέχρι υπερβολικό πάθος στις υψηλό­τερες. Ή μετάβαση μεταξύ των τονικών περιοχών είναι εντελώς ομοιόμορφη. Υπάρχουν μικρές διαφορές στον χαρακτήρα τού ήχου μεταξύ των χορδών. Με τη χρήση των υψηλότερων θέσεων των χορδών μειώνονται οι διαφορές.

Στα πλαίσια της "Συμφωνικής World Music"

αντιπροσωπεύει είναι ή συμμετοχή στην παραγωγή τού συνολικού ήχου. Τα Βιολοντσέλα χρησιμοποιούνται συνήθως ως μία ενιαία ομάδα. Αλλά μερικές φορές τα Βιολοντσέλα υποδιαιρούνται (Ιταλικά: divisi). Γιἀ παράδειγμα, για την ταυτόχρονη εκτέλεση διαφορετικών εργασιών. Όπως την εντατικότητα τής μελωδίας ή και τού ρυθμού.

Το ηχητικό παράδειγμα για το Βιολοντσέλο
Μέγεθος αρχείου: 768 Kilobyte
Τα ηχοχρώματα των χορδών τού Βιολοντσέλου
Ονομασια της χορδης Ηχοχρωμα
Λα (1.Χορδή) Το πιο λαμπρό. Καλή για σoλα.
Ρε (2.Χορδή) Μαλακό, ζεστό. Κατάλληλη για λυρικές φράσεις.
Σολ (3.Χορδή) Συγκριτικά ή πιο αδύναμη. Αλλά ακόμα ισχυρή.
Ντο (4.Χορδή) Με πραγματική ποιότητα μπάσου.

Επίδραση δυναμικής [ Βιολοντσέλο ]

Ενεργοποιήστε την εικόνα  „Πινακας δυναμικής: Βιολοντσέλο“ για μεγέθυνση.

Σύντομη περιγραφή της εικόνας: Πινακας δυναμικής τού Βιολοντσέλου.

Πίνακας δυναμικής ο οποίος τη στάθμη τής έντασης τού ήχου κάνει διαφανές. Ή στάθμη τής έντασης τού ήχου μετράται σε Ντεσιμπέλ (decibel). Είναι ή 1 κάθετη γραμμή από τα αριστερά. Δίπλα αυτής τής γραμμής βλέπετε τις ανάλογες

Λοιπόν, αυτές οι δυναμικές εκφράζουν τη μέγιστη δυναμική. Τώρα, δεξιά τής στάθμης τής έντασης τού ήχου βλέπουμε ένα σχεδιάγραμμα. Μας κάνει διαφανές την ελάχιστη ένταση πού γίνεται αντιληπτή στο ανθρώπινο αυτί.

Ένα παράδειγμα: περιέχει στη χαμηλή τονική περιοχή ενδιάμεσα τού pianissimo [ pp ] (46 Dezibel [ dB ]) και τού fortissimo [ pp ] (82 Dezibel [ dB ]) = 36 Dezibel [ dB ]. Στις υψηλότερες τονικές περιοχές περιέχει ή δυναμική επέκταση 8 Dezibel [ dB ]. Οι ελάχιστες αξίες μπορούν να διαφέρουν λιγότερο ή περισσότερο από τις μέγιστες.

Τα μορφολογικά στοιχεία των μουσικών οργάνων δείχνουν και διαφορές. Οι αναφερόμενες „μέγιστες“ δυναμικές (ppp=40 Dezibel [ dB ], p=60 Dezibel [ dB ] κλπ.) δίνουν τού συνθέτη τη δυνατότητα να προϋπολογίσει τη μέγιστη δυναμική ώστε να καταγράψει τη „σωστή“ πού θα είναι αντιληπτή στο ανθρώπινο αυτί.

Δυναμική επέκταση του Βιολοντσέλου - 23-40 Dezibel [ dB ]
Δυναμικη υψηλή τονικη περιοχη χαμηλη τονικη περιοχη
fortissimo [ ff ] 68 72
pianissimo [ pp ] 45 32